Termografia induktiboan oinarritutako ikuskapen-sistema automatizatuak, akatsak detektatzeko txertatutako prozesamenduekin

Akatsak detektatzeko erabiltzen diren termografia aktiboko hainbat teknika daude. Horiek guztiak oinarri berberetan oinarritzen dira: lagin edo osagai bat kanpoko kitzikapen-iturri baten eraginpean jartzen da, eta eragindako beroaren hedapena kamera termografiko batekin atzematen da, gainazaleko eta azpiazaleko anomaliak detektatzeko gainazaleko tenperatura-gradienteak aztertuz.

Termografia induktiboa eremu elektromagnetiko aldakor bat sortzean datza. Eremu horrek korronte induzituak sortzen ditu, Eddy Currents izenekoak, ikuskatutako osagaian, eta horrek beroa sortzen du, materialaren erresistentziaren ondorioz. Piezaren gainazaleko tenperatura-banaketa ganbera termografiko baten bidez biltzen da, eta ganbera horrek ikusgarri egiten ditu bero-kontzentrazio anomaloa egon den puntuak, hau da, eremu defektiboak. Piezaren tenperaturarekiko 5ºC eta 10ºC arteko beroketa txikiak izaten dira beti, kasuaren arabera.

Ikuskapena dinamikoki edo estatikoki egin daiteke, hau da, etengabe mugituz aztertutako laginean zehar edo ikuskapenak urratsez urrats eginez. Bigarren metodo honetan erregistro estatikoak lortzen dira ikuskatutako eremu bakoitzerako. Urratsez urratseko ikuskapen-denbora oso laburra da (0.5 s – 1 s), eta, ondorioz, prozedura hori urratsez urrats egin daiteke.

Ikuskapena egin ondoren, grabazioa prozesatu egiten da eta akatsak detektatzeko hainbat eredu aplikatzen dira, bezeroaren beharren arabera. Ikuskapen-softwareak (ad-hoc) informazioa kudeatzen du, ikuskapena gauzatzen du eta detektatutako eremu defektuak ikusteko aukera ematen du. Antzemandako akatsek pieza baztertzea edo berriro ikuskatzea ekar dezakete, aurkitutako akatsak konpondu ondoren. Sistema bezero bakoitzaren behar espezifikoen arabera konfiguratzen da.

Teknika hori askotariko industria-sektoreetan aplika daiteke: industria aeroespazialean, automobilgintzan, offshore-an eta abarretan, eta metalezko materialen akatsak detektatzeko aukera ematen du, hala nola pitzadurak, inklusioak, porositateak eta abar.